دریچه ی صبح

چنان بخوان که تو دانی

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست

تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

خوانش توست که به آنچه می نویسم معنا می دهد. در روزگاری که همه ی ما درگیر غربت های حقیقی و مجازی خویش هستیم این نوشتن ها و خواندن ها فضایی فراهم می کنند تا برای کوتاه کردن قد غربت خویش در آنها قدم نهیم.

مرزهای غربت مرا محدود و کوچک کن و چنان بخوان که تو دانی.........

 

 

   + ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٥/۱۳
comment نظرات ()