دریچه ی صبح

دلم می خواد دو

دلم می خواد تا اخر دنیا -یعنی تا آخر عمر خودم- بنویسم. این نیاز به نوشتن در حدیست که گرسنگی را هم رفع میکند. هی مینشینی هی می نویسی هی می نویسی هی هی هی و سیر نمی شوی. جسمت گرسنه می شود جانت مرض استسقا می گیرد. هر چه می نویسی دوباره تشنه تری. 

نوشتن یک حس خوب وصف نشدنیست از جنس نسیم است از جنس نوازش. 

   + ; ٩:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٢/٥
comment نظرات ()